Wednesday 31 January 2007

സ്നേഹ ദ്വീപില്‍ ലോകമഹായുദ്ധം

അടിമാലിയില്‍നിന്നും പത്തുകിലോമീറ്റര്‍ കിഴക്കോട്ടു സഞ്ചരിച്ചാല്‍ വെള്ളത്തൂവല്‍ എന്ന കവലയായി.

കാനഡയില്‍നിന്നൊരു ലാവ്വിലിന്‍ സായിപ്പുവന്നു കുളംകോരിയെച്ചുപോയ കരണ്ടുണ്ടാക്കല്‍ ഫാക്റ്ററികളില്‍ രണ്ടെണ്ണം ഈ കവലയിലാണുള്ളത്‌. അന്നു ലാവ്വിലിന്‍ ചെവിക്കുപിടിച്ചു തൂക്കിയെറിഞ്ഞ പഴയ ജെര്‍മ്മന്‍ നിര്‍മ്മിത പച്ചവെള്ളം കടച്ചില്‍ യന്ത്രങ്ങള്‍ "എന്നിട്ടിപ്പയെന്തായി" എന്നും ചോദിച്ചു തലങ്ങും വിലങ്ങും കിടക്കുന്ന അതേ കവലയിലാണു കുറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ്‌ -സ്നേഹ ദ്വീപ്‌- 2 കി.മീ. എന്നെഴുതിയ ഒരു ബോര്‍ഡും വട്ക്കോട്ടുള്ള ഇടവഴിയുടെ നേരെ ഒരു ചൂണ്ടും കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്‌.

ഈ ബോര്‍ഡു കവലയില്‍ ആദ്യമായി കാണാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായ പതീരിക്കല്‍ വറീത്‌ അന്ന ദമ്പതികള്‍ക്കു ഇതു വായിക്കനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല....ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റവും കൂട്ടിമുട്ടിക്കാന്‍ പാടുപെടുന്നതിനിടയില്‍ എഴുത്തുംവായനയും പഠിക്കാനൊന്നും ഇവര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.

സമ്പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷരത എന്നുമ്പറഞ്ഞു അടുത്ത വീട്ടിലെ പിള്ളേരുവന്നു കുറെ അക്ഷര മഴപെയ്യിച്ചെങ്കിലും വറീത്‌ മാപ്പിളയാകുന്ന കുടം കമിഴ്‌ന്നുതന്നേയിരുന്നു...അന്നച്ചേടുത്തിയാകട്ടെ കുറച്ചൊക്കെ ക്യാച്ചു ചെയ്തെങ്കിലും സ്നേഹ ദ്വീപ്‌ എന്നൊന്നും വായിച്ചെടുക്കാന്‍... അതും പരപരാ വെളുപ്പിനു ഇത്തിരി വിഷമമായിരുന്നു.

"ഏതോ തലേമ്മത്തലതെറിച്ചോന്മാരു കള്ളുഷാപ്പിന്റെ ബോര്‍ഡ്‌ ഇളക്കിയെടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു നാട്ടിയേച്ചു പോയതാ..."
വറീത്‌ മാപ്പിള പറഞ്ഞു. കറുപ്പും വെളുപ്പും പെയിന്റുപയോഗിച്ചെഴുതുന്ന ഏതു ബോര്‍ഡിനെയും കള്ളുഷാപ്പ്‌ എന്നു വായിക്കാനുള്ള പഠിത്തമാണു മൂപ്പരു പഠിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്‌. അതിനി കുരിശുപള്ളിയേലു വച്ചാലും അങ്ങിനയേ വായിക്കു...അല്ലെങ്കില്‍ കളറുമാറ്റിയെഴുതണം.

"എന്നാല്‍കണക്കായിപ്പോയി...ഇനിയാരെങ്കിലും ആ ഷാപ്പും കൂടി പൊളിച്ചു വേറെയെവിടേലും കൊണ്ടോയി വെച്ചേരുന്നേല്‍ ഈ നാടു ഗുണം പിടിച്ചേനെ...അവമ്മാരെ കണ്ടിരുന്നേല്‍ ഒരു മോതിരമിടീച്ചു വിടാരുന്നു....." അന്നചേടത്തി പറഞ്ഞ്തേയൊള്ളു മോതിരമിടീക്കുന്നതിനുമുമ്പെ പാലായ്ക്കുള്ള കോമ്മ്രേഡ്‌ എഫ്‌.പി. വരുകയും രണ്ടാളുംകൂടി അതില്‍കയറി മണര്‍കാട്‌ പള്ളിപ്പെരുന്നളുകൂടാന്‍ പോവുകയും ചെയ്തു.

നേരം നന്നായി വെളുത്തപ്പോള്‍ കവലയിലേയ്കു കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു...പള്ളിയില്‍ പോകുന്നവര്‍...പള്ളിയില്‍ പ്പോകാത്തവര്‍, പാലുവില്‍ക്കാന്‍വന്നവര്‍...പാലു വാങ്ങാന്‍ വന്നവര്‍, ചായ അടിക്കാന്‍ വന്നവര്‍...ചായ കുടിക്കാന്‍ വന്നവര്‍ അങ്ങിനെ പലരും...

ഇതില്‍ വായിക്കാനറിയാവുന്നവര്‍ അവര്‍ക്കുവേണ്ടിയും വായിക്കാനറിയില്ലാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടിയും ആ ബോര്‍ഡ്‌ വായിച്ചു. "സ്നേഹ ദ്വീപ്‌" രണ്ടുകിലോമീറ്റര്‍ അകലെ.....

വടക്കോട്ടുള്ള ഇടവഴിയിലൂടെ രണ്ടുകിലോമീറ്റര്‍ പോയാല്‍ ലക്ഷംവീടു കോളനിയാണു. ഒരു രാത്രി ഇരുണ്ടുവെളുത്തപ്പോളേക്കും അതൊരു സ്നേഹ ദ്വീപായി മാറിയതെങ്ങിനെ.

കവലയിലെ റൗഡിയും അട്ടിമറിതൊഴിലാളികളുടെ നേതാവുമായ ദേവസി, ലോട്ടറി ഏജന്റ്‌ ആണിക്കാലന്‍ കുഞ്ഞാമു, ബെസ്സുകളില്‍ ആളെവിളിച്ചുകയറ്റി അവര്‍കൊടുക്കുന്ന ടിപ്പുകൊണ്ടു ഉപജീവനം കഴിക്കുന്ന സൈനുദ്ധീന്‍ കാക്ക.... നാം രണ്ട്‌ നമുക്കു രണ്ട്‌ ഒക്കെയങ്ങു പള്ളീപ്പോയിപ്പറഞ്ഞാമതി എന്ന മനൊഭാവമുള്ള കുറേ ആണുങ്ങളും, തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും ഒക്കെ കലഹിക്കുന്ന ഏഷണിക്കാരികളായ അവരുടെ ഭാര്യമാരും ഒരുപാടു കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന പതിനാലോളം കുടുമ്പങ്ങളുടെ വകയാണു ലക്ഷംവീടു കോളനി.


കവലയിലെ സര്‍ക്കാര്‍വക ഉയര്‍ന്ന സ്കൂളില്‍ സ്ഥലം മാറിവന്ന സോമന്‍ സാറിനു താമസ്സിക്കാന്‍ കിട്ടിയ സ്ഥലം ഈ ലക്ഷംവീടുകോളനിയോടു വളരെ അടുത്തുള്ള ഒരു വാടക വീടാണു. സോമന്‍സാര്‍ താമസ്സം തുടങ്ങിയ അന്നും രാത്രി കോളനിയില്‍ പതിവുപോലെ വലിയ വഴക്കുനടന്നു...

അട്ടിമറി ദേവസ്സിയുടെ അലക്കിയിട്ടിരുന്ന ഷര്‍ട്ടിന്മേല്‍ സൈനുദ്ധീന്‍ കാക്കായുടെ ബീടരു മീന്‍കഴുകിയ വെള്ളം ഒഴിച്ചു എന്നതായിരുന്നു വഴക്കിന്റെ മൂലകാരണം.

"ബെട്ടമില്ലത്തപ്പം ആരാണ്‍ടി ശരട്ട്‌ കാണണത്‌... മനുശ്യന്മ്മരുക്കടെ മെത്തുമ്മ ഇടണ്ട്‌ ശരട്ട്‌ ബേലീമ്മെ ഇടാനാരുപറഞ്ഞെടീീീ...." എന്നു ആലീമ്മ പറഞ്ഞപ്പോല്‍ ദേവസ്സിയുടെ വൈഫ്‌ ഒട്ടും മോശമാകാന്‍പാടില്ലല്ലോ ...അവരും ഫുള്‍ വോളിയത്തിലു അലപ്പുതുടങ്ങി.

ദേവസ്സിക്കു വാക്കുകൊണ്ടുള്ള കളിയേക്കാളും ഇഷ്ടം കയ്യാംകളിയാണു. അവന്‍ ഒരു കല്ലെടുത്തൊരു വീക്കുകൊടുത്തിട്ടു നമ്മുടെ സോമന്‍ സാറിന്റെ വാടകവീടിന്റെ മുകളിലാണുവന്നുവീണത്‌. യാത്രാക്ഷീണം കാരണം നേരത്തെ കിടന്നുറങ്ങിയ സാര്‍ ഒച്ചപ്പാടും ബഹളോം കേട്ടു ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു, എന്താണെന്നു നോക്കാനായിട്ടു മുറ്റത്തിറങ്ങിയപ്പോളാണു ദേവസിയുടെ ഉന്നം തെറ്റിയ കല്ല് ഓടുംതകര്‍ത്ത്‌ സാറിന്റെ കിടക്കപ്പായില്‍ വന്നു പതിച്ചത്‌. ഒരു ക്ലാസ്സുപോലുമെടുക്കാതെ മൊത്തംസ്കൂളിനും അവധി കൊടുത്തു മടങ്ങേണ്ടിവന്നേനെ പാവം സാറിനു....

ദേവസ്സിയുടെ ഭാര്യ സുധാമണീന്റേം സൈനുദ്ധീന്‍ കാക്കായുടെ ഭാര്യ കുഞ്ഞാമുവിന്റേം ഹൈവോളിയം അന്നു സാറിന്റെ ജീവന്‍ രക്ഷിച്ചെന്നു വേണമെങ്കില്‍ പറയാം.

മറ്റു സാറുമാരായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്തുചെയ്തേനെ...പെട്ടീം കിടക്കേം എടുത്തു അന്നു തന്നെ വേറെ സ്ഥലം നോക്കിയേനെ...ചിലര്‍ ട്രാന്‍സ്ഫറിനുപോലും ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു അപേക്ഷ കൊടുത്തേനെ. അവിടെയാണു സോമന്‍സാറിനെ തിരിച്ചറിയേണ്ടത്‌. കോളനി മൊത്തത്തില്‍ പരിഷ്കരിച്ചെടുക്കനായിരുന്നു സാറിന്റെ നീക്കം.

അതിനായി അടുത്ത ദിവസ്സംതന്നെ കോളനിയിലെ എല്ലാ വീടുകളും സാര്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുകയാണു. കുറെ നാളത്തെ പരിശ്രമ ഫലമായി കോളനിയിലെ പതിനാലു വീടുകളിലേയും എല്ലാ അംഗങ്ങളേയും ഒരുമിച്ചുനിര്‍ത്താന്‍ സാറിനു കഴിഞ്ഞു. അതിനായി സാറുപയോഗിച്ച, സാറിന്റെ തലയില്‍ പരാശ്രയം കൂടാതെ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ഐഡിയ ഇതായിരുന്നു...

കോളനിയിലെ പതിനാലു വീടുകളെയും പതിനാലു രാജ്യങ്ങളുടെ പേരിട്ടു വിളിക്കുക, ഈ പതിനാലു വീട്ടിലെയും നാഥന്മാര്‍ രാജ്യത്തലവന്മാരുടെ പേരില്‍ അറിയപ്പെടും...അട്ടിമറി ദേവസ്സിയുടെ വീട്‌ അമേരിക്ക, ദേവസ്സി ജോര്‍ജ്ജ്‌ ബുഷ്‌ (സീനിയര്‍). ആണിക്കാലന്‍ കുഞ്ഞാമുവിന്റെ വീടോ സാക്ഷാല്‍ ഇഗ്ലണ്ട്‌ അപ്പൊള്‍ കുഞ്ഞാമ്മു ഓട്ടോമാറ്റിക്കായിട്ടു ജോണ്‍മേയര്‍ ആകുമല്ലൊ..അതുപ്പോലെ സൈനുദ്ധീന്‍ കാക്കയുടെ വീട്‌ കുവൈറ്റും...ചെത്തുകാരന്‍ ഭാസ്കരന്റെ വീട്‌ കാനടയും ഒക്കെയായിമാറി.

എല്ലാ ദിവസ്സവും എല്ലാ രാജ്യത്തിന്റേം ഭരണാധികാരികള്‍ പ്രദമ വനിതയോടൊപ്പം സോമന്‍സാറിന്റെ വീട്ടില്‍ സമ്മേളിക്കും രാജ്യങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള അതിര്‍ത്തി തര്‍ക്കങ്ങല്‍, വളര്‍തുമൃഗങ്ങളുടെ ഞുഴഞ്ഞുകയറ്റപ്രശ്നങ്ങള്‍, രാജ്യങ്ങളെത്തമ്മില്‍ ബന്തിപ്പിക്കാനുള്ള ഹൈവേ, അന്താരാഷ്ട്ര സഹകരണം, ലോക ബാങ്ക്‌ എന്നു വേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചര്‍ച്ചയിലൂടെ തീരുമാനമാകും.

അതിനു ശേഷം രാജ്യത്തലവന്മ്മാരും ഭാര്യമാരുംകൂടി, അവര്‍കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണ സാധനങ്ങള്‍ മക്കളെയും കൂട്ടി സോമന്‍ സാറിനൊടൊപ്പമിരുന്നു ഭക്ഷിച്ചു കൈയ്യുംകൊടുത്തു പിരിയും....

എല്ലാ വീടിന്റെ മുമ്പിലും അവരവരുടെ രജ്യത്തിന്റെ പേരെഴുതിയ ബോര്‍ഡ്‌ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. ഈ സ്നേഹ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുവായ ബോര്‍ഡാണു നമ്മുടെ കവലയില്‍ കണ്ട "സ്നേഹ ദ്വീപ്‌ 2 കി.മി."

കോളനിയില്‍ സോമന്‍ സാറിന്റെ സ്നേഹ ദ്വീപ്‌ ആശയം വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തി. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുവാനും സഹായിക്കുവാനും അവര്‍ മത്സരിച്ചു.

ദ്വീപ്‌ തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ്‌ ചെത്തുകാരന്‍ ഭാസ്കരന്‍ തന്റെ വീട്ടിലോട്ടു കടക്കാന്‍ ഒരു മുള്ളുകമ്പി വേലിയുടെ അടിയിലൂടെ ഇഴയണമായിരുന്നു...അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ എത്രയോ സാരികള്‍ ഈ ഇഴച്ചിലിനിടയില്‍ മുള്ളുകമ്പിയില്‍ ഉടക്കി കീറിപ്പോയിരുന്നു...ഇപ്പോള്‍ അമേരിക്കയുടെ മുറ്റത്തുകൂടി എപ്പൊള്‍ വേണമെങ്കിലും നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു നടന്നുപോകാം.

ഇങ്ങനെ ഒരുപാട്‌ ഒരുപാട്‌ നല്ലകാര്യങ്ങള്‍ കോളനിയില്‍ ഉണ്ടായപ്പോള്‍ കോളനി അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സ്നേഹ ദ്വീപായി മാറുകയായിരുന്നു. മാറ്റം എല്ലാമേഘലയിലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു...

ആകാശവാണിയുടെ പ്രഭാത ഭേരി ഒരിക്കല്‍ ഈ സ്നേഹ കോളനിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു, പത്രങ്ങളായ പത്രങ്ങള്‍ ഒക്കേയും സ്നേഹ ദ്വീപിനെയും അതിലെ അന്തേവാസികളെയും സോമന്‍സാറിനേയുംകുറിച്ചു ഫീച്ചറുകള്‍ എഴുതി.

ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞകഥകള്‍...ഇന്നു ഞങ്ങളുടെ കവലയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവര്‍ക്കു സ്നേഹദ്വീപിന്റെ ബോര്‍ഡ്‌ കാണാനുള്ള ഭാഗ്യമില്ല...ദ്വീപു പൊളിഞ്ഞു പഴയ തല്ലിപ്പൊളികോളനിയായിമാറി. ദ്വീപിന്റെ രാഷ്ട്ര പിതാവ്‌ സോമന്‍സാര്‍, "ഇനി ഒരിക്കലും ഞാന്‍ സ്നേഹ ദ്വീപുണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്നമേയില്ല ...ഇനി അഥവ ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ തന്നെ വെറും ദ്വീപുമാത്രമേ ഉണ്ടാക്കുകയുള്ളു" എന്നുമ്പറഞ്ഞാണു കവലയിലെ സ്കൂളില്‍നിന്നും അവധിയെടുത്തുപോയത്‌ (പിന്നീടു തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ല...ഇന്നുവരേ).

സ്നേഹ ദ്വീപിനു സംഭവിച്ചത്‌ എന്താണെന്നുവച്ചാല്‍.... സ്നേഹം കൂടിപ്പോയി...അല്ലതെന്താ പറയുക... എവിടെയും കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്ക്‌ തുടക്കമിടുന്നത്‌ ബുഷല്ലേ ഇവിടെയും അതുതന്നെ സംഭവിച്ചു. ഇറാക്കിന്റെ പ്രസിഡന്റ്‌ സദ്ധാം അളിയന്റെ വീടുപണി പ്രമാണിച്ചു കട്ടപ്പനക്കു പോയതക്കംനോക്കി അയാളുടെ ഭാര്യയേയും കൊണ്ടു അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ്‌ ബുഷ്‌ അടിമാലിയില്‍ മാറ്റിനികാണാന്‍ പോയി...

ഇതു അയല്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ കാണുകയും അവര്‍ വഴി സദ്ധാം അറിയുകയും ചെയ്തപ്പോളാണു സ്നേഹ ദ്വീപില്‍ ലോകമഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്‌.

Monday 29 January 2007

കല്യാണക്കോടി

എന്റെ വല്യേട്ടനു കെട്ടുപ്രായം കഴിഞ്ഞെന്നും ഇനി പുരനിറഞ്ഞുകവിയുംമുമ്പെ കല്യാണം നടത്തിവിടണമെന്നും തലയ്ക്കുമൂത്തവരിരുന്ന സദസ്സില്‍ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചതാരാ?
...ഈ ഞാന്‍.

സമ്മാനമായി അമ്മയുടെ വക കിഴുക്ക്‌ അപ്പോള്‍ത്തന്നെ കിട്ടി....
പിള്ളവായില്‍ വല്യ വര്‍ത്തനം പറഞ്ഞെന്നോ, തലകള്‍ ഒരുപാടിരുന്നപ്പോള്‍ വാലിട്ടനക്കിയെന്നോ ഒക്കെയുള്ളകുറ്റങ്ങളാണു ഒരു നല്ലകാര്യത്തിനിറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടവന്റെ തലയില്‍ കിഴുക്കിന്റെ രൂപത്തില്‍ വന്നുപതിച്ചതു.

എക്സ്‌ മിലട്ടറിക്കാരന്‍ എന്റെ അപ്പൂപ്പന്‍ പോലും അന്നെന്നെ സപ്പോര്‍ട്ടുചെയ്തില്ല.
സ്വന്തം കൊച്ചുമോനെ ശത്രുക്കളില്‍നിന്നും കാക്കാന്‍ കഴിയാത ഈ മനുഷ്യനെ ഒക്കെ പിടിച്ചു മാതൃരാജ്യത്തിന്റെ മാനം കാക്കാന്‍ നിറുത്തിയവരെ പറഞ്ഞാല്‍മതിയല്ലൊ. വേറെ ഒരിടത്തും ചിലവാകാത്ത പട്ടാള ബഡായികളുമായി ഇനി ഇങ്ങുവരട്ടെ എന്റെ പട്ടിയിരുന്നുകൊടുക്കും കേള്‍ക്കാന്‍...

എല്ലാവര്‍ക്കും വെറും ജാഡാ... അല്ലാതെന്താ...അല്ലെങ്കില്‍ പിറ്റേന്നു വെളുപ്പിനു ബെഡ്കട്ടന്‍കോഫീ കൊണ്ടുവന്ന അമ്മയോടു അപ്പച്ചന്‍ സ്വരംതാഴ്ത്തി ഇങ്ങനെ പറയില്ലായിരുന്നല്ലോ...
"കുഞ്ഞേലി ...മൂത്തവനെ നമുക്കിനി ഇങ്ങനെ വിട്ടാല്‍ മതിയോ...എവിടെയെങ്കിലും പിടിച്ചു കുരുക്കണ്ടേ"

മൂത്ത മകന്റെ വിവാഹമാണീ കുരുക്ക്‌ എന്ന വാക്കിനാല്‍ അപ്പച്ചന്‍ ഉദ്ധേശിച്ചത്‌ ... (അനുഭവത്തില്‍നിന്നൊരുപാടു കാര്യങ്ങല്‍ പഠിച്ചിട്ടുള്ളവനാണെന്റെ അപ്പച്ചന്‍.)

വല്യേട്ടനോടു ഒരു വിരോധവും ഉണ്ടായിട്ടല്ല ഞാന്‍ ചേട്ടന്‍ പുരനിറഞ്ഞുകവിയുന്നു എന്നു പറഞ്ഞത്‌...പാണ്ടിലോറി സ്പീടില്‍ പോകേമില്ല കാറിനെയൊട്ടു കടത്തി വിടുകേമില്ല എന്നുപറഞ്ഞ രീതിയില്‍ ചിന്തിക്കാനുള്ള പ്രായവും അന്നെനിക്കില്ല... പിന്നെ ഞാനെന്തിനാണങ്ങിനെ പറഞ്ഞെതെന്നുവച്ചാല്‍ കല്യാണമങ്ങു നടക്കുകയാണെങ്കില്‍ കുറെ ദിവസത്തേയ്കു നല്ല അരങ്ങായിരിക്കും...വിരുന്നുകാരുവരും കൂട്ടുകാരുവരും കൂടെക്കൂടെ സദ്യകള്‍ യാറ്റ്രകള്‍ ...ഇതിനെല്ലാം പുറമെ ഉറപ്പായും ഒരു പുത്തന്‍ ഷര്‍ട്ടും നിക്കറും കിട്ടും.

കല്യാണത്തിനു മുന്നോടികളായ ദല്ലാളുമാര്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും പായാന്തുടങ്ങി...
വളരെയധികം കളര്‍ഫോട്ടൊകള്‍ നിറച്ച ഡയറിയുമായി കൂടെക്കൂടേ വീട്ടില്‍ വരുകയും... കുശാലായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും... വഴിച്ചെലവിനുള്ള കാശുവാങ്ങി- വീണ്ടും വരാന്‍വേണ്ടി തിരിച്ചുപോപുകയും ചെയ്തു.

എന്നാല്‍ കല്യാണം കഴിക്കേണ്ടുന്ന എന്റെ വല്യേട്ടനാകട്ടെ ഇപ്പോള്‍ എനിക്കൊട്ടും സമയമില്ല.. വല്ലാത്ത തിരക്കാണു..പിന്നെ എപ്പൊഴെങ്കിലും കല്യാണം കഴിക്കാം... എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞുനടക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

ഇഷ്ടന്‍ രാവിലെ എട്ടുമണിക്കെഴുന്നേല്‍ക്കും പ്രഭാത കൃത്യങ്ങല്‍ ‍കഴിഞ്ഞ്‌ കിണറ്റിങ്കരയില്‍പോയ്‌ ഒരുമണിക്കൂര്‍ കുളിയാണു...അരമണിക്കൂറൊക്കെ കാലുകല്ലില്‍ ഉരച്ചുനില്‍ക്കും...
ചേട്ടന്‍ കാലുരച്ചു അലക്കുകല്ലുതന്നെ പകുതിയോളം തേഞ്ഞുപോയി എന്നണു അമ്മ ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞതു.

കുളികഴിങ്ങാല്‍ പിന്നെ ആഹാരം കഴിച്ചു നല്ല പാന്റും ഷര്‍ട്ടും ഒക്കെയിട്ടു പുള്ളിക്കാരന്‍ അടുത്തുള്ള കോപ്പറേറ്റീവു ബാങ്കില്‍ ജോലിക്കുപോകും. ജോലികഴിഞ്ഞാല്‍ നേരെ ക്ലബില്‍...അവിടെ ചെസ്സ്‌ ബോര്‍ഡില്‍ കറുപ്പിനഴക്‌ വെളുപ്പിനഴക്‌...രാത്രി വീട്ടില്‍ തിരിച്ചുവരും ആഹാരം കഴിക്കും ഉറങ്ങും ....

ഭയങ്കര തിരക്കു തന്നെ ...കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ പോലും സമയമില്ലാത്ത തിരക്ക്‌!!!

പരുമല പള്ളീലോട്ടു രണ്ടു നേര്‍ച്ച അമ്മയങ്ങു നേര്‍ന്നപ്പൊള്‍ വല്യേട്ടന്റെ തീരുമാനത്തില്‍ ചെറിയ ഒരു ഭേത്ഗതിയുണ്ടായി....വേണമെങ്കില്‍(!) പോയി പെണ്ണിനെ ഒന്നു കണ്ടുവരാം...അത്രമാത്രം.

കിളിപോലുള്ള പെണ്ണാ... കണ്ടാല്‍ അപ്പൊള്‍തന്നെ കെട്ടിക്കൊണ്ടുപോരാന്‍ തോന്നും എന്നു മൂന്നാന്‍ അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ കാണാന്‍ ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച ചേട്ടന്‍ പോവുകയുണ്ടായി.
ആ പെണ്ണിനു നിറം പോര എന്ന കാരണം പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു.

രണ്ടാമതൊരു കിളിക്കു മുടിപോരാ...മൂന്നമതൊരു കിളിക്കു ഉയരം കുറവു.....അങ്ങിനെ പലപല മൂന്നാമാരുടെ പലപല കിളികള്‍ക്കു പലപല കുറ്റങ്ങള്‍ ചേട്ടന്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു...

പെണ്ണുകാണല്‍ചടങ്ങു കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടമായോ എന്നു ചോദിക്കുന്നതിനുപകരം ചായേം പലഹാരങ്ങളും എങ്ങിനെയുണ്ടായിരുന്നു എന്നയി ഞങ്ങലുടെ ചോദ്യം..

കിളികള്‍ പതിനാറുകഴിഞ്ഞു...

പതിനേഴാമത്ത്‌ കിളിക്കൊരുകുറ്റവും പറയാന്‍ ചേട്ടനു കഴിഞ്ഞില്ല ...
അതിനുള്ള സമയം അവള്‍കൊടുത്തില്ല എന്നു പറയുന്നതാവും ശരി. എനിക്കീ ചെക്കനെ വേണ്ട എന്നവള്‍ അകത്തു നിന്നു പറയുന്നതു നമ്മുടെ ചേട്ടനും കൂടെപ്പോയവരും കേള്‍ക്കാനിടയായി...

അതേതായാലും നന്നായി...പതിനെട്ടാമത്തെ, ഉയരവും മുടിയും കുറഞ്ഞ കിളിയെ കണ്ടിട്ടു ചേട്ടന്‍ ഒരു കുറ്റവും പറഞ്ഞില്ല കല്യാണം ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

കല്യാണക്കോടി എടുത്തപ്പൊള്‍ എനിക്കും കിട്ടി നല്ലൊരു ഷര്‍ട്ടും നിക്കറും തുന്നാനുള്ള തുണി.

എല്ലാ പ്രാവശ്യവും നിക്കറുതുന്നാന്‍ അളവെടുക്കുമ്പോല്‍ എന്റെ അപ്പച്ചന്‍ തുന്നല്‍ക്കാരനോടു പറയും " ഗോപീ..ഇത്തിരി വലുപ്പം കൂട്ടിത്തയിച്ചൊ...ചെക്കന്‍ വളരുകയല്ലെ"...

ഗോപി അതുകേട്ടു രണ്ടിഞ്ചു കൂട്ടിയങ്ങു തുന്നും... ഞാന്‍ എങ്ങിനെ വളരാന്‍... നിക്കറുവലിയതാണല്ലോന്നും പറഞ്ഞെന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ കേറിയങ്ങു വളരാന്‍ പറ്റുമോ? ഒരു കൈ സപ്പൊര്‍ട്ട്‌ വെണ്ടാത്ത നിക്കറുകള്‍ എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്തു ഞാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല ....

അന്നൊക്കെ എന്തെങ്കിലും അസുഖം പ്രമാണിച്ചു ആശുപത്രിയില്‍ എനിക്കു പോകേണ്ടിവരുകയും അരയ്ക്കൊരു കുത്തുതരാന്‍ ഡോക്ടര്‍ക്കു തോന്നുകയും ചെയ്താല്‍ ...നിക്കറിന്റെ ബട്ടന്‍സഴിക്കു എന്നെന്നൊടു പറയേണ്ടകാര്യമില്ല...നിക്കറേന്നു കൈയ്യെടുത്തേ... എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞാല്‍മതി.

ഈ വിഷമ പ്രശ്നം മറികടക്കാന്‍ എനിക്കുപായം പറഞ്ഞുതന്നതു അയല്‍വാസ്സിയും ബന്ദുവുമായ ജേക്കബാണു...
"ഇനി മേലാല്‍ നിക്കറിനളവുകൊടുക്കുമ്പോള്‍ വയറു കമ്പ്ലീറ്റ്‌ ചുരുക്കിപിടിക്കണം... തുന്നല്‍ക്കരന്‍ രണ്ടിഞ്ചു കൂട്ടിപിടിക്കും...നമ്മളു രണ്ടിഞ്ചു കുറച്ചുമ്പിടിക്കും...നിക്കര്‍ അരയില്‍ത്തന്നെ കിടക്കുകയും ചെയ്യും".

ഈ ജേക്കബ്‌ ശരിക്കും ഞങ്ങളുടെ കവലയിലൊന്നും ജനിക്കേണ്ടവനല്ല എന്ന് എനിക്കന്നുതോന്നിയതാണു.

കല്യാണക്കോടി തയിച്ചപ്പൊള്‍ ഞാന്‍ തുന്നല്‍ക്കാരന്‍ ഗോപിയുടെ അളവു ടേപ്പിനുമുമ്പില്‍ ജേക്കബീയെന്‍ ഫോര്‍മുലയില്‍ വയര്‍ രണ്ടിഞ്ചു ചുരുക്കിപ്പിടിച്ചുനിന്നുകൊടുത്തു....

അപ്പ്രാവിശ്യം അപ്പച്ചന്‍ എന്റെ വളര്‍ച്ചയില്‍ ഒട്ടും ബോതറായിരുന്നില്ല..ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നുകളഞ്ഞു. പിന്നെ ഒരു വര്‍ഷക്കാലത്തോളം ഞാനനുഭവിച്ച ശ്വാസംമുട്ടല്‍......
ഇതൊന്നും പുള്ളിക്കരനറിയെണ്ടകാര്യമില്ലല്ലോ.

Saturday 27 January 2007

എള്ളുണ്ട...

എന്റെ വീട്ടില്‍നിന്നും കവലയിലിറങ്ങി മുസ്ലീം പള്ളിയുടെ താഴെക്കൂടിപോകുന്ന വഴിയിലൂടെ പോയാല്‍ നാലാമതു കാണുന്ന വീടാണു മനുവിന്റെത്‌. പച്ചച്ചായമടിച്ച ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു നില്‍ക്കുന്ന നിറയെ കായ്ച്ച ചാമ്പമരം വഴിയിലൂടെ പോകുന്ന കുട്ടികളെ കുറച്ചൊന്നുമല്ലപ്രലോഭിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്‌.

ഒഴിവുസമയങ്ങളില്‍ മനുവിന്റെ വീട്ടില്‍പോകാന്‍ പല പല കാരണങ്ങള്‍ നിരത്തി അമ്മയോട്‌ അനുവാദം ചോദിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ നിറയെ ചെമപ്പു കിങ്ങിണികളും തൂക്കിനില്‍ക്കുന്ന ആ ചാമ്പമരം തന്നെ ആയിരിക്കും.

മനുവിന്റെ വീട്ടിലോട്ട്‌ കൂടെക്കൂടെ പോകാന്‍ പ്രലൊഭിപ്പിക്കുന്ന മറ്റു ചില ഘടകങ്ങളും അന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അതിലൊന്ന് ഞങ്ങളുടെ കവലയില്‍ മനുവിന്റെ വീട്ടിലൊഴികെ മറ്റൊരുവീട്ടിലും അന്നു കളര്‍ ടി.വി. ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണു. അവന്റെ ചിറ്റയുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ ഗള്‍ഫില്‍നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന അടിപൊളി കളര്‍ ടി.വി.യില്‍ ശനിയാഴ്ച്ചതോറും തിരുവനന്തപുരം ദൂരദ്ര്ശന്റെ മലയാള സിനിമകാണാന്‍ ഒരു കല്യാണവീട്ടില്‍ കൂടുന്ന അത്രയും ആളുകള്‍ കൂടാറുണ്ടായിരുന്നു.

"ദിവാകരനു നമ്മളോടെന്തോ കടുത്തവിരോതം ഉണ്ടു...അതല്ലെ ഈ കുന്ത്രാണ്ടം ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു പിടിപ്പിച്ചിട്ടു പോയതു..." നാട്ടുകാരുടെ തിരക്കുകാരണം നേരേചൊവ്വേ ഒന്നു നാമം ജപിക്കാന്‍കൂടി കഴിയാത വിഷമത്തിലായിരുന്നു മനുവിന്റെ മുത്ത്ശ്ചന്‍.

ഇതിനെല്ലാം പുറമെ മനുവിന്റെ വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവന്റെ അമ്മ ഉണ്ടാക്കുന്ന നാലുമണി പലഹാരം കൂട്ടിയുള്ള ചായകുടി.... ഒരു ദിവസം വാഴയിലയില്‍ പരത്തിയ അടയാണെങ്കില്‍ പിറ്റേദിവസം ഉണ്ണിയപ്പം..പിന്നെ അരിയുണ്ട... അച്ചപ്പം... മുറുക്ക്‌... അങ്ങിനെ പോകും കാര്യങ്ങള്‍.

എന്റെ വീട്ടിലാകട്ടെ പലഹാരങ്ങല്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതു ക്രിസ്തുമസ്സിനും പിന്നെ പെങ്ങളെകെട്ടിച്ചയച്ച വീട്ടില്‍ നിന്നും ആരെങ്കിലും വരുമ്പോളും മാത്രമാണു.

മനുവും അവന്റെ അനിയന്‍ വിനുവും ഞാനും പലഹാരവും ചായയും ആസ്വതിച്ചകത്താക്കുമ്പൊള്‍ മുത്തശ്ചനെന്നും ഒരതൃപ്തിയാണു. എത്രനല്ല പലഹാരങ്ങല്‍ കിട്ടിയാലും ഇതൊന്നും എള്ളുമ്പിണ്ണാക്കില്‍ കരിപ്പെട്ടിച്ചക്കര ചേര്‍ത്തിടിച്ചതിന്റെ ഒപ്പം ഒക്കുകില്ല എന്നാണു മൂപ്പരുടെ പക്ഷം.

മനുവിന്റെ അച്ഛന്‍ വില്ലേജോഫീസറാണു. അവധി ദിവസ്ങ്ങളില്‍ മാത്രമേ പകല്‍സമയം വീട്ടിലുണ്ടാകാരൊള്ളു. ഉള്ളപ്പോള്‍ മുതശ്ച്നുമായി ഈ എള്ളുമ്പിണ്ണാക്കിന്റെ കാര്യംപറഞ്ഞിടയാറുണ്ട്‌.

"അച്ഛന്‍ പണ്ടു രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത്‌ ആഹാരസാധനങ്ങള്‍ ഒന്നും കിട്ടനില്ലാത്ത കാലത്ത്‌ കഴിച്ച കരിപ്പെട്ടീം പിണ്ണാക്കുമൊന്നും ഇപ്പൊള്‍ കഴിക്കേണ്ട ആഹാരമല്ല കഴിച്ചാലൊട്ടു നാവിനു പിടിക്കേയ്മില്ല" എന്നതാണു വില്ലെജോഫീസറുടെ അഭിപ്രായം. അതിനു, "നീ പോടാ എരണംകെട്ടവനെ" എന്നായിരിക്കും മുത്തശ്ചന്റെ മറുപടി.


മനുവിന്റെ ചിറ്റയും ഭര്‍ത്താവും അവധിക്കുവന്നപ്പോള്‍ മുത്തശ്ചനായിട്ടൊരു കമ്പിളി ബനിയനാണു അപ്പ്രാവശ്യം കൊണ്ടുവന്നതു. ബനിയന്‍ വാങ്ങി തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയ ശേഷം പുള്ളിക്കാരന്‍ ചോതിച്ചു അപ്പോള്‍ ഇപ്രാവശ്യവും ഞാന്‍ പറഞ്ഞ സാധനം കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ലല്ലേ...പറഞ്ഞ സാധനം വേറൊന്നുമല്ല ...എള്ളുമ്പിണ്ണാക്കും കരിപ്പെട്ടിച്ചക്കരയും.

അടുത്ത വീട്ടിലെ മാധവ്യേടത്തിയുടെ മകന്‍ സഹദേവന്‍ പട്ടാളത്തില്‍നിന്നും വന്നപ്പോള്‍ മുത്തശ്ചനെക്കാണാന്‍ വരികയുണ്ടായി. അന്നു പട്ടാളക്കാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ത്രിഗുണന്‍ റം ഒരുകുപ്പി മുത്തശ്ചനു സമ്മാനിച്ചപ്പോള്‍ അവനോടും പഴയ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നതുകേട്ടു......"അവിടെ എള്ളുമ്പിണ്ണാക്കും കരിപ്പെട്ടിച്ചക്കരയും കിട്ടുമോ?".

മുത്തശ്ചന്‍ ഇത്ര കാര്യമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ വിശേഷപ്പെട്ട പലഹാരം ഒന്നു തിന്നുനോക്കന്‍ എനിക്കും വിനുവിനും കലശലായ മോഹം തോന്നി...
മനു ഇമ്മാതിരി പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്കു അന്നും മുതിരില്ല ഇന്നും മുതിരില്ല.

ഏതായാലും ഞങ്ങള്‍ മുത്തശ്ചനോടു ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹമറിയിച്ചു. ആരുടേയെങ്കിലും ഒരു സപ്പോര്‍ട്ടുകിട്ടാന്‍ നോക്കിയിക്കുകയായിരുന്ന മുത്തശ്ചന്‍... രാജിവയ്ക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും കാരണം നോക്കിയിരിക്കുന്ന എ.കെ. ആന്റണിയെപ്പോലെ.

പിറ്റേന്നൊരു ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു. മനുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും പത്തനംന്തിട്ടയിലുള്ള ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ മകളുടെ കല്യാണത്തിനു പോയ സുന്ദര ദിവസം. മുത്തശ്ചന്റെ ചിരകാലമായിട്ടുള്ളതും, എന്റേം വിനുവിന്റേം ഇടക്കാലം കൊണ്ടുണ്ടായതുമായ ആഗ്രഹം സഫലീകരിക്കുവാനുള്ള പുണ്യദിവസം.

മുത്തശ്ചന്റെ പേഴ്സണല്‍ ഫണ്ടില്‍നിന്നും അനുവദിച്ച ഇരുപത്തിയഞ്ചു രൂപ കൊടുത്ത്‌ വാങ്ങിയ എള്ളിന്‍പിണ്ണാക്കും കരിപ്പെട്ടിച്ചക്കരയും ഉരലിലിട്ടു ചറപറാന്നിടിച്ചു. ഇടിച്ചിടിച്ചിടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ ഒരുപരുവമായി...അവസാനം മുത്തശ്ചന്‍ ഒരു മുറത്തിലോട്ടു ഇടിച്ചു പതം വരുത്തിയ റോ മെറ്റീരിയല്‍സ്‌, ഫൈനല്‍ പ്രൊഡ്ക്ടായി ഉരുട്ടിയുരുട്ടി വച്ചു. അതിവിശിഷ്ടമായ ഉണ്ടകള്‍ മുറത്തോടുകൂടിത്തന്നെ എടുത്തു തീന്മേശയില്‍ വച്ചിട്ടു കസേരയിട്ടു ഞങ്ങള്‍ ചുറ്റിനുമിരുന്നു.

എന്നാല്‍ നമുക്കുതുടങ്ങാം എന്നു പറയെണ്ട താമസം ഞാന്‍ രണ്ടു കൈയിലും ഓരോന്നെടുത്തു...വിനു ഒരു കടിയേകടിച്ചൊള്ളു..അയ്യേ എന്നും പറഞ്ഞൊരേറായിരുന്നു...അല്‍പം നാവില്‍ വച്ചപ്പൊളേക്കും എനിക്കും ആ വിശിഷ്ടഭോജ്യം മതിയായി. ഇതു മുത്തശ്ച്ചനുമാത്രം പിടിക്കുന്ന അത്യപൂര്‍വമായ ഒരു പലഹാരമായിരിക്കും എന്നോര്‍ത്തിരിന്നപ്പോല്‍ മനുവിനോടായി മുത്തശ്ചന്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതുകേട്ടു...

"എടാ മനുവേ...വാടാ... കഴിച്ചോടാ നല്ലതാടാ .." മനു വന്നില്ല.....

"നിനക്കുവേണ്ടങ്കില്‍ അച്ഛന്‍ വരുന്നതിനുമുമ്പെ ഇതെല്ലാമെടുത്താ പശുവിനുള്ള കാടിവെള്ളത്തില്‍ തട്ടിയേരെ"....

മുത്തശ്ചന്‍ മുഖവും തുടച്ചെഴുന്നേറ്റുപോയി.

Friday 26 January 2007

സജിമോനൊരുവാക്കുപറഞ്ഞാല്‍

ഫാസ്റ്റ്‌ ഫുഡ്‌ റെസ്റ്ററന്റുകള്‍ ധാരാളമുള്ള ഡെല്‍ഹിയിലെ നെഹ്രുപ്ലേസ്‌ എന്ന കവലയിലിലായിരുന്നു ജനിതക ശാസ്ത്ര വികസന കമ്പനിയുടെ ഓഫീസ്‌. അവിടെ പറഞ്ഞാല്‍ത്തന്നെ നാക്കുളുക്കുന്ന, ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ സിസ്റ്റംസ്‌ ആന്റ്‌ സര്‍വീസസ്സ്‌ ഡിവിഷന്‍ എന്ന ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ കുറെ മലയാളികള്‍ വാസമുറപ്പിച്ചിരുന്നു.

മാസാരംഭത്തില്‍ കിട്ടുന്ന ശമ്പളം മുഴുവന്‍ മാസത്തിന്റെ പകുതിപോലും എത്തുന്നതിനുമുമ്പെ ഫാസ്റ്റ്‌ ഫുഡ്‌ അടിച്ചുതീര്‍ക്കുന്ന മനുവും, വീട്ടില്‍സ്വന്തമായി ഗ്യാസ്‌ കണക്ഷനും ഓഫീസില്‍ ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവരുവാന്‍ അന്‍സാല്‍ ടവറിനോളം ഉയരമുള്ള ടിഫിന്‍കാരിയരുമുള്ള സാബുവും അവിടുത്തെ പുലികളായിരുന്നു.

ഇവരുടെ ഇടയില്‍ ആരെ റോള്‍മോടലാക്കണം എന്ന ആശയക്കുഴപ്പത്തില്‍ ഞാന്‍ കുറേനാള്‍ വിഷമിച്ചു. മനുവിനെ മാതൃകയാക്കുന്നതിലും ഭേതം ശമ്പളംവാങ്ങി ഓട്ടയുള്ളപോക്കറ്റില്‍ ഇടുന്നതാണെന്നു മനസ്സിലായപ്പൊല്‍ ഞാന്‍ സാബു വിനെ അനുകരിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

അവിടെയും ചില പ്രശനങ്ങള്‍ എന്നിക്കു മറികടക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ടിഫിന്‍ കാരീയര്‍ വാങ്ങാനല്ല പ്രയാസം അതുമായി ഓക്കലയില്‍നിന്നും ഓഫീസ്‌ ടൈമില്‍ ബെസ്സെടുത്ത്‌ നെഹ്രുപ്ലേസില്‍ എത്തുകാന്നുവച്ചാല്‍ നടക്കാത്ത കാര്യമാണു..ബെസ്സില്‍കയറ്റാനവമ്മാരു സമ്മതിക്കില്ല. ഒരു സൈക്കിള്‍റിക്ഷ പിടിക്കാന്നുവച്ചാല്‍ കാശൊരുപാടു ചെലവാകും...ഇനിയിതുംചുമന്നുകൊണ്ടു നടന്നുപോകാമെന്നുവച്ചാല്‍ അതിനുവെണ്ടത്ര സ്റ്റാമിന എനിക്കൊട്ടില്ലതാനും..(അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ നിസ്സാമുദീന്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ പോയി ചുമടെടുത്തേനെ). അവസ്സാനം ഒരു പ്രതിവിധി കണ്ടെത്തി...ടിഫിന്‍കാരിയറിന്റെ നിലകളുടെ എണ്ണം കുറയ്ക്കാം...അപ്പോള്‍പിന്നെ എങ്ങോട്ടാ കുത്തബ്‌മിനാറും എടുത്തുകൊണ്ട്‌... എന്ന ആളുകളുടെ പരിഹാസവും കേള്‍ക്കേണ്ടിവരില്ലല്ലൊ.

അടുത്ത നടപടി ഒരു ഗ്യാസ്‌ കണക്ഷന്‍ ഒപ്പിക്കുക എന്നതാണു. ഒരു നൂതന്‍ മാര്‍ക്ക്‌ മണ്ണെണ്ണ സ്റ്റൗ കൊണ്ടൊന്നും ഈ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ യുഗത്തില്‍ ജീവിതം നടക്കില്ല. ഗ്യാസ്സ്‌ കണക്ഷനെടുക്കാന്‍ ഇന്‍ഡ്യന്‍, ഭാരത്‌ തുടങ്ങിയ ഏജെന്‍സികളുടെ ഓഫീസ്‌ കയറിയിറങ്ങി നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി...എല്ലാവര്‍ക്കും ഗ്യാസ്സ്‌ ആവശ്യത്തിലതികമുണ്ടെങ്കിലും ഒരു കണ്‍ക്ഷന്‍ തരാന്‍ തയ്യാറല്ല. അതിനു പേരു രജിസ്റ്റര്‍ ഒക്കെചെയ്തു കുറഞ്ഞതൊരു 5 വര്‍ഷമെങ്കിലും കാത്തിരിക്കണം.

അങ്ങിനെ ഞാന്‍ മനുവിന്റെ ഗ്രൂപ്പില്‍ വരുകയും, ഗ്യാസ്സ്‌ കണക്ഷന്‍ കിട്ടിയാലുടന്‍ സാബുവിന്റെ ഗ്രൂപ്പിലേക്കു കാലുമാറണം എന്നമോഹം ഉള്ളില്‍കൊണ്ടുനടക്കുകയും ...ഗ്യാസിനുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഈകാലഘട്ടത്തിലാണു സജിമോന്‍ എന്ന ഒരു പുലി ( അല്ലങ്കില്‍ എന്തിനാ കുറയ്ക്കുന്നെ..സിംഹം) ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസില്‍ വേറൊരു ഡിപ്പര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ വന്നുചാടിയത്‌.

ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റുകള്‍തമ്മില്‍ കടുത്ത മത്സരം നടക്കുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്‌. ഡി.ടി.പ്പി. എന്നാല്‍ എന്തോ മഹാ സംഭവമാണെന്നും, പേജ്‌മേയ്ക്കര്‍ ലോഡുചെയ്ത കമ്പ്യൂട്ടറിലും ഒരുലക്ഷത്തിയമ്പതിനായിരം വിലവരുന്ന ലേസര്‍പ്രിന്ററിലും ഒരുത്തന്‍ പോലും തൊട്ടുപോകരുതെന്നും പറഞ്ഞു കമ്പനിയിലെ ഒരെ ഒരു ഡി.ടി.പി.പി മെഷ്യനില്‍ സാബു അടയിരിക്കുന്ന കാലം. അടയിരിക്കുന്ന കോഴി അടുത്തുവരുന്നവരെ ഓടിച്ചിട്ടു കൊത്തുന്ന മാതിരി എല്ലാവരേം കൊത്തി ഓടിച്ചു സസുഹം വാണിരുന്ന കാലത്തായിരുന്നു സജിമോന്റെ അരങ്ങേറ്റം...സജിമോനാരാമോന്‍.. ഡി.ടി.പി. യുടെ ഉസ്ഥാതാതുമാരുടെ ഉസ്ഥാതാണു.


ആദ്യ ദിവസംതന്നെ രണ്ടു ഡി.ടി.പി.കളും തമ്മിലുടക്കി. നമ്മുടെ രഘുരാമനും ഭൃഘുരാമനും പോലെ....
ഞാനൊഴിഞ്ഞുണ്ടോ രാമനീത്രിഭൂവനത്തിങ്കല്‍
മാനവനായ ഭവാന്‍ ക്ഷെത്രിയനെന്നകിലും....

സജിമോന്‍ അന്നുവരെ ആരും പറയാന്‍ ധൈര്യപ്പെടാത്തതും എല്ലാരും പറയാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതുമായ ഒരു കാര്യം (സാബു കേള്‍ക്കാതെയാണെങ്കിലും) പറഞ്ഞു..."ഇതെന്നതാ അവന്റെ വീട്ടില്‍നിന്നും കൊണ്ടുവന്നതാണോ".

ആദ്യത്തെ ഇടച്ചിലുകള്‍ക്കു ശേഷം സജിമോന്‍ ഞങ്ങളുടെ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തായിമാറി.ഏതു കാര്യവും തുറന്നുപറയാന്‍ പറ്റിയ ഒരു ഫ്രെണ്ട്‌.

ഒരു ദിവസം സംസാരത്തിനിടയില്‍ എന്റെ ഗ്യാസിന്റെ കാര്യവും ചര്‍ച്ചയില്‍ വന്നു. 2000 രൂപ മുടക്കിയാല്‍ ഒരു മാസത്തിനുള്ളില്‍ ഞാന്‍ ഗ്യാസുകണക്ഷന്‍ എടുത്തുകൊടുക്കും എന്നു സജിമോന്‍ പറഞ്ഞപ്പൊള്‍ ഞെട്ടിയതു ഞാങ്ങള്‍ മലയാളികള്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല കമ്പനി മൊത്തതിലായിരുന്നു.

എങ്ങിനെയാണിതു സാതിക്കുന്നതെന്നു മാറീം കേറീം ചോദിച്ചിട്ടും സജിമോന്‍ ഒന്നും വിട്ടുപറഞ്ഞില്ല. ഒന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു..."സജിമോന്‍ ഒരു വാക്കുപറഞ്ഞാല്‍ പറഞ്ഞതാ". ചിലപ്പോല്‍ സജിമോനും രജനീകാന്തിന്റെ കൂട്ടത്തില്‍ പെട്ടതായിരിക്കും എന്നോര്‍ത്തു ഞങ്ങള്‍ അവനെ പരിപൂര്‍ണ്ണമായി വിശ്വസിച്ചു.

പിറ്റേദിവസ്സംതന്നെ രണ്ടായിരം രൂപ പലപ്രാവശ്യമെണ്ണി സജിമോനെ ഏല്‍പ്പിച്ചപ്പോള്‍ ഒരുകാര്യം മാത്രം പറഞ്ഞു..ചതിക്കരുതെ...ഒരുപാടു കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ജോലി ചെയ്തുണ്ടാകിയതും...അതിലേറെകഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ദിവസവും തുപ്പലുതൊട്ടെണ്ണിവച്ചിരുന്നതുമായ കാശാ....അതിനും മറുപടി... സജിമോന്‍ ഒരുവാക്കുപറഞ്ഞാല്‍ പറഞ്ഞതാ ...എന്ന പഴയപല്ലവി തന്നെയായിരുന്നു.

സജിമോന്‍ വാക്കുപാലിച്ചു അതിന്റെ ആദ്യപടിയായി ഒരു ഗ്യാസ്‌ കണക്ഷന്‍ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വൗച്ചര്‍ എന്റെ കൈയില്‍ കൊണ്ടുവന്നുതന്നു. ഉത്തര്‍പ്രദേശിലെ ഏതോ ഒരു കുഗ്രാമത്തില്‍നിന്നാണു സംഗതിയുടെ വരവ്‌. അവസാനം എനിക്കും ഗ്യാസ്‌ കണക്ഷന്‍ കിട്ടാന്‍ പോകുന്നു...ധാരാളം തട്ടുകളുള്ള ടിഫിന്‍ കാരിയറില്‍ ലഞ്ചും തൂക്കിപ്പിടിച്ചു പടികള്‍ കയറിവരുന്നതോര്‍ത്തു ഞാന്‍ ആയാസപ്പെട്ടുചിരിച്ചു.

ശരിയാ സജിമോന്‍ ഒരുവാക്കുപറഞ്ഞാല്‍ അതുപറഞ്ഞതുതന്നെ.അന്നുതന്നെ സജിമോനു ഗംഭീര പാര്‍ട്ടി കൊടുത്തു. തന്തൂരിചിക്കനും ചപ്പാത്തിയും തട്ടാന്‍ മനുവും കൂടെ കൂടി..കൈയിലെ കാശു തികയാതതിനാല്‍ ബയോടെക്‌ ഇന്‍ഡസ്റ്ററി ഗൈഡ്‌ ഒരെണ്ണം എടുത്തുവിറ്റിട്ടാണു ബില്ല് പേചെയ്തതു.

സജിമോന്റെ നി‍ദേശപ്പ്രകാരം ഗ്യാസ്‌ ഏജന്‍സിയില്‍ ഞാന്‍ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വൗചറും ഒരു അപേക്ഷയും പിറ്റേന്നുതന്നെ കൊടുത്തു. അവര്‍പറഞ്ഞു ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞുവാ ശരിയാക്കിത്തരാം. ഏതായാലും കാര്യങ്ങള്‍ വിചാരിച്ചവഴിക്കുതന്നെ നീങ്ങുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒത്തിരി സന്തോഷംതോന്നി.അല്‍പ്പം അഹങ്കാരത്തോടെയാണു അന്നു ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ വന്നത്‌.

സജിമോനെക്കണ്ടു ഒരു റ്റാന്‍സുകൂടിപ്പറയാം എന്നോര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ അവന്റെ സീറ്റിലേക്കുചെന്നപ്പൊളാണറിയുന്നതു സജിമോന്‍ അന്നു ലീവിലാണു. കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോല്‍ വെളിയിലെവിടെനിന്നോ വളരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ സജിമോന്‍ എനിക്കു ഫോണ്‍ ചെയ്തു ചോദിച്ചു.."സുന്ദരാ...നീ ഞാനിന്നലെത്തന്ന പേപ്പര്‍ ഏജെന്‍സിക്കു കൊടുത്തോ?"
..."അതു എപ്പം കൊടുത്തെന്നുചോദിച്ചാല്‍ മതിയല്ലൊ..ഇന്നവര്‍ ഓഫീസുതുറന്നതുതന്നെ എന്നെപിടിച്ചുമാറ്റിയിട്ടണു". ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.
എന്നാല്‍ ഇനി ആവഴിക്കു പോകണ്ട...അതു ശരിയാകില്ല...കാണ്‍പൂരുള്ള നമ്മുടെ ഏജന്റിനെ പോലീസുപൊക്കി...

പിന്നെ എനിക്കൊന്നും വ്യക്തമായില്ല...ഒരുകാര്യമൊഴിച്ച്‌ സജിമോന്‍ ഒരു വാക്കുപറഞ്ഞാല്‍ പറഞ്ഞതാണെന്നു പറഞ്ഞതുപോലെ, .....എന്റെ 2000 രൂപ പോയതണെന്നുപറഞ്ഞാല്‍ പോയതുതന്നെ.

Thursday 25 January 2007

റെഡ്‌ അലര്‍ട്ട്‌

ചെമപ്പു നിറം കണ്ടാല്‍ കാളകള്‍ക്കു കലിയിളകും എന്നത്‌ എനിക്കത്ര വിസ്വാസം ഇല്ലാത്ത സംഗതി ആയിരുന്നു....എന്നാല്‍ എന്റെ കണ്‍മുന്‍ബില്‍ വച്ചു തൊമ്മന്‍ചേട്ടനെ സായിപ്പുകുട്ടന്‍ എന്ന ഞങ്ങളുടെ കാള കുത്തി പുളിമരതില്‍ കയറ്റിയ അന്നു ഞാന്‍ എന്റെ വിസ്വാസം തിരുത്തിയെഴുതി.

അമ്മയുടെ അകന്ന ബെന്തത്തില്‍പ്പെട്ട തൊമ്മന്‍ചേട്ടന്‍ വല്ലപ്പൊളും വീട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ക്കു ഉത്സവമാണു. എപ്പോള്‍ വന്നാലും നാക്കില്‍ കളറുപിടിക്കുന്ന ഒരുതരം മിഡായി കൊണ്ടുവരും...അതൊക്കെ തിന്നിട്ടു ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ വിവിധ തരം നിറങ്ങള്‍പിടിച്ച നാക്ക്‌ കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി രസിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിലെല്ലാം ഉപരിയായി തൊമ്മന്‍ചേട്ടന്റെ കോമഡി നബറുകള്‍...അന്നേക്കാലത്തു ഇന്നത്തേപ്പോലെ ടെലിവിഷണോ, മിമിക്രി ട്രൂപ്പോ ഒന്നും ഇല്ലല്ലൊ. ഒരുപള്ളിപ്പെരുന്നാളിനോ, ഉത്സവത്തിനോ പോകാതെതന്നെ ഫുള്‍ടൈം എന്റര്‍ടെയിംമന്റ്‌ നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ 24 മണിക്കൂറും വല്യ ചെലവില്ലതെ കിട്ടുന്നു എന്നതാണു തൊമ്മന്‍ചേട്ടനെ മറ്റുള്ളവരില്‍നിന്നും വേര്‍തിരിച്ചു നിര്‍ത്തുന്ന ഘടകം.

"പാത്തുമ്മ താത്താന്റെ ശെയിത്താനെ ത്തുള്ളിച്ച മൈമുണ്ണി മൊയ്‌ല്യാരേ..
അഴകുള്ള കൈകൊണ്ടാ തലമുടീമ്മെ പിടിച്ചപ്പോ ഇളകീലോ ശെയിത്താനും...."
എന്ന കവിത ഞങ്ങളെ ആദ്യമായിപാടിക്കേപ്പിച്ചതു ഈ ചേട്ടനായിരുന്നു. പിന്നെ ഒരുപാടുപാരടികളും..അന്നു വി.ഡി രാജപ്പന്‍ പോലും പാരടി പാടിത്തുടങ്ങാത്ത കാലമാണെന്നതും ഓര്‍ക്കണം.

അക്കാലത്തു ഞങ്ങലുടെ വീട്ടില്‍ ധാരാളം പശുക്കളും ഒരു കാളയുമുടായിരുന്നു. തൂ വെള്ള നിറത്തിലുള്ള കാളക്കുട്ടനെ സായിപ്പുകുട്ടന്‍ എന്നാണു ഞങ്ങള്‍ വിളിച്ചിരുന്നത്‌. ആളുകാളയാണെങ്കിലും ഒരു സാധാ പശുവിനേക്കാളും പാവമായിരുന്നു..മര്യാദകാളന്‍ എന്നവനേവിളിച്ചാലും അതികപ്പറ്റാവുകയില്ല. കാരണം അവന്‍ ആരേയും കുത്തില്ല, അരമുള്ള നാക്കിനാല്‍ നക്കി നോവിക്കില്ല വേലിചാടില്ല കൃഷിതിന്നുനശിപ്പിക്കില്ല അങ്ങിനെപറയാനാണെങ്കില്‍ ഒത്തിരി ‍ ഉണ്ടുപറയാന്‍.

പശുക്കയും കാളയേയും വെറുതെയങ്ങുകേറി മേയാന്‍ വിടാന്‍ പറ്റിയ സ്ഥലമൊന്നും ഞങ്ങളുടെ ഏരിയായില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. വെറുതെ ഒരു കുറ്റിയടിച്ചു പഞ്ചായത്തുവക റോട്ടില്‍ കെട്ടിയിട്ടുള്ള ഫീടിങ്ങായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്‌.

തൊമ്മന്‍ചേട്ടന്‍ വീട്ടിലുള്ളപ്പോള്‍ സാധാരണയായി പശുവിന്റേം കാളേടേം കാര്യങ്ങള്‍ തന്നെത്താന്‍ നോക്കി നടത്തിയിരുന്നു. അന്നും പതിവുപോലെ സായിപ്പുകുട്ടനെയും കൊണ്ട്‌ വഴിയില്‍ കുറ്റിയടിച്ചു കെട്ടാന്‍ പോയപ്പോള്‍ .....ഓ നേരമ്പോയ്‌ ....നേരമ്പോയ്‌ ....നടകാളേ വേഗം....എന്ന പാട്ടൊക്കെ പാടിയാണു പോയത്‌. കൂടെ ഞാനും ...തൊമ്മന്‍ചേട്ടന്‍ വന്നാപ്പിന്നെ ഒരുസ്ഥലത്തൊഴികെ ബാക്കിയെല്ലയിടത്തും ഞാന്‍ കൂടെ ഉണ്ടാവും.

വഴിയില്‍ ധാരാളം പുല്ലുള്ള ഭാഗം നോക്കി കാളയുടെ മുമ്പില്‍ മുണ്ടുപൊക്കി മടക്കിക്കുത്തി കുനിഞ്ഞുനിന്നു ഒരു കുറ്റിയടിക്കുകയായിരുന്നു തൊമ്മന്‍ചേട്ടന്‍...
നല്ല ചെമപ്പു നിറമുള്ള ആയിടെ തുന്നിച്ച സ്റ്റയിലന്‍ അടിവസ്ത്രം ഏകദേശം മുക്കാല്‍ ഭാഗവും വെളിയിലായിരുന്നു....
"പണിക്കാരുടെ വെളിയിലും കിടക്കും".... എന്ന യൂണിവേര്‍സല്‍ ട്രൂത്ത്‌ ഈചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞണു ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുള്ളത്‌ ...പക്ഷേ അതു കാളക്കറിയില്ലായിരുന്നു എന്നത്‌ അവന്റെ അടുത്ത നടപടിയില്‍ വ്യ്‌ക്തമായി..

അവന്‍ തന്റെ മനോഹരമായ കൊംബുകള്‍ തൊമ്മന്‍ചേട്ടന്റെ കാലുകള്‍ക്കിടയില്‍ കടത്തി ഒരു പൊക്കുപൊക്കി..അടുത്ത നിമിഷത്തില്‍ തന്നെ തൊമ്മന്‍ചേട്ടന്‍ സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വാളന്‍പുളിമരത്തിന്റെ കൊംബില്‍ വാവലുതൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.

അനുഭവത്തിന്റെ യൂണിവേര്‍സിറ്റിയില്‍നിന്നും ഡിപ്ലോമയോടെ അന്നു ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും ഒരു കാര്യം പഠിച്ചു... "കന്നിനേ അടിവസ്ത്രം കാട്ടരുത്‌..പ്രത്യേകിച്ചും റെഡ്‌ കളര്‍".

Wednesday 24 January 2007

മുള്ളന്‍പന്നി

ഓമനേടത്തി സ്വന്തം മക്കളേക്കാളും കാര്യമായി വളര്‍ത്തി കൊണ്ടുവന്ന തന്റെ വളപ്പിലെ കപ്പ ചേന ചേംബ്‌ കാച്ചില്‍ മുതലായ കിഴങ്ങു വര്‍ഗത്തില്‍ പെട്ട എല്ലാ വിളകളും ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ ആരോ മാന്തിയതായി കണ്ടു. മുട്ടത്തോട്ടിലെ ആന്റപ്പന്‍ വന്നു കപ്പത്തോട്ടത്തില്‍ നടത്തിയ ഗെവേഷണത്തിന്റെ ഫലമായി മുള്ളന്‍പന്നി എന്ന ജീവിയുടെ ചില പീലികള്‍ കണ്ടുപിടിക്കയും കൃഷിക്കു നാശം വരുത്തിയതു മുള്ളന്‍പന്നി തന്നേ എന്നു സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

തന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ അകന്ന ബെന്തത്തില്‍പ്പെട്ട സുന്ദരനും വെള്ള എന്ന വട്ടപ്പേരില്‍ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ സുരേന്ദ്രനു "മുള്ളന്‍പന്നി ഈസ്‌ സീരിയസ്‌ സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ഇമ്മിടിയറ്റ്‌ലീ" എന്ന അടിയന്തിര സന്ദേസം അയക്കാന്‍ ഓമനെടത്തിക്കു രണ്ടാമതൊന്നു ചിന്തിക്കെണ്ട കാര്യമുണ്ടായില്ല.

പനചെത്ത്‌ തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നവന്‍ സുരേന്ദ്രന്‍ ഒരു ദിവസം പനയില്‍ നിന്നും 10 ലിറ്റര്‍ കള്ളുമായി മണ്ണിലോട്ടു പറന്നിറങ്ങിയവന്‍... ഭൂഗുരുദ്ധ ബെലമുണ്ടങ്കില്‍ വെറും ആപ്പിള്‍ മാത്രമല്ല ആളും താഴെപ്പോരും എന്നും, തറയില്‍ വന്നു മൂടിടിച്ചുവീണാല് ‍നട്ടെല്ലിനു പരിക്കുപറ്റുമെന്നും സ്വന്തം അനുഭവത്തിലൂടെ മാലോകര്‍ക്കു കാണിച്ചുകൊടുത്തവനും ഈ സുരേന്ദ്രനല്ലാതെ മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല.

ഉഴിച്ചിലും പിഴിച്ചിലുമായി കഴിയുന്നതിനിടയിലാണ്‍സുരേന്ദ്രനു ഓമനേട്ടത്തിയുടെ അടിയന്തിര സന്ദേശം ലഭിച്ചത്‌. വൈദ്യരുടെ വിലക്കുകളെ പോലും വകവെയ്ക്കാതെ ഈ വേട്ടക്കാരന്‍ മുള്ളന്‍പന്നിയെ പിടിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടുകയാണു.

അയാള്‍ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ വന്നിറങ്ങിയതെങ്ങിനെ എന്നതു ഇന്നും നാട്ടുകാരുടെ ഇടയിലൊരു തര്‍ക്ക വിഷയമാണു. മുട്ടത്തോടന്റെ പാടവും തോടും ചാടിക്കടന്നാണെന്നു ചിലര്‍ പറയും..‍ അല്ല മുതിരപ്പുഴ നീന്തിക്കടന്നാനെന്നു വേറെചിലര്‍...മറ്റുചിലരാകട്ടെ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ഒക്കെ ഫിറ്റുചെയ്തു ഒരു പട്ടിയുടെ പുറത്തുകയറി ...തോക്കുംകടിച്ചുപിടിച്ചു...പുഴനീന്തി...മൃഗയ സ്റ്റയിലില്‍ എന്നു പറയുന്നു...

ഏതായാലും ഒരുകാര്യം ശരിയാണു നേരായവഴിക്കു നടന്നല്ല വന്നത്‌ . കാരണം ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ എല്ലാ കപില്‍ദേവന്മാരും അന്നു പഞ്ചായത്തു വഴിയില്‍ മടക്കില ബാറ്റും ഓലപ്പന്തുമായി വണ്‍ഡേ മാച്ചുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ആരുടേയും കണ്ണില്‍ പെടാതെ അതുവഴി കടന്നുപോകാന്‍ കഴിയില്ല.

ആദ്യമായി ഈ മാന്യ വേട്ടക്കാരനെ കാണാനുള്ള ഭാഗ്യം ലഭിച്ചതു ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തിലെ സാഹസികന്മാര്‍ക്കാണു. ഓമനേട്ടത്തിയുടെ മൂത്തമകള്‍ ശ്രീലെക്ഷ്മിയും ഇളയ മകള്‍ ശ്രീലേഖയും എപ്പോളാണു കുളിക്കുന്നതു, ഏതുസോപ്പണു തേയ്ക്കുന്നതു...മുതലായ കാര്യങ്ങളില്‍ ഗവേഷണം നടത്തുന്നവരായിരുന്നു ഈ സാഹസീകന്മാര്‍.

അന്നു വൈകുന്നേരം കുളിക്കടവില്‍നിന്നും തുണിയലക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള്‍ ഗവേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ സാഹസീകന്മാര്‍ കടവിന്റെ പരിസരത്തുള്ള ഒരു കശുമാവില്‍ വളരെ കഷ്ടപ്പാടു സഹിച്ചു വലിഞ്ഞുകയറി...മഴക്കാലമായതുകൊണ്ടു വളരെ റിസ്കാ...സ്ലിപ്പുചെയ്താല്‍ പിന്നെ അനിസ്പ്രേയുടെ ഗതിയാകും ..പൊടിപോലുമില്ല കണ്ടുപിടിക്കാന്‍...

മരത്തിന്റെ മുകളില്‍ ചെന്നുനോക്കിയപ്പോള്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടതു വെറുതെയായി...കുളിക്കുന്നതു ഓമനേട്ടത്തി...ഏതായാലും കയറിയതല്ലെ ഓമനേട്ടത്തിയെങ്കിലോമനേട്ടത്തി...അപ്പൊളാണു അവരതു കണ്ടതു കുളത്തിന്റെ കരയില്‍ ഒരാള്‍ഒരു കസേരയൊക്കെ ഇട്ടു കൂളായിട്ടിരുന്നു ഓമനേട്ടത്തിയോടു സംസാരിക്കുന്നു...

നാട്ടുകാരു പാവം കുട്ടികള്‍കഷ്ടപ്പെട്ടു മരത്തില്‍ കയറി ഒളിച്ചിരുന്നു ഗ്രൈന്‍സൊടെ കാണുംബോള്‍ ഒരുവരത്തന്‍ ഡോള്‍ബി തീയറ്ററില്‍ സറൗണ്ടു സിസ്റ്റമൊക്കെവച്ചു രസിച്ചിരിക്കുന്നു. പനയില്‍നിന്നുവീണു നടുഒടിഞ്ഞവന്‍ പിന്നെ എന്തുചെയ്യണമായിരുന്നു?

ഏതായാലും ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തിലെ 007 ഏജന്റുമാരുടെ അന്വേഷണത്തില്‍ ഈ വരത്തന്റെ പല നിഗൂഡതകളും അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു...ഉയരം കുറഞ്ഞ സുന്ദരന്‍ വയസ്‌ 22 കളര്‍ വെള്ള...വട്ടപ്പേരും വെള്ള...തൊഴില്‍ചെത്ത്‌ ഒഴിവുകാല വിനോദവും ചെത്ത്‌. ഇവനു വെള്ള എന്ന പേരു വീഴാനുള്ള കാരണമായി രണ്ടുകാര്യങ്ങളാണു പറഞ്ഞുകേള്‍ക്കുന്നതു. ഒന്നു കറുത്തനിറമുള്ളവര്‍ മാത്രമുള്ള ഫാമിലിയിലെ ഏക വെള്ളക്കാരന്‍...രണ്ടാമത്തെ കാരണം സദാ സമയവും വെള്ളത്തിലായിരിക്കും എന്നതുതന്നെ.

രാത്രികാലങ്ങളില്‍ 6 ബാറ്ററിയുടെ ടോര്‍ച്ചും നാടന്‍ തോക്കുമായി കാട്ടുമുയല്‍, പാറചാത്തന്‍, മരപ്പെട്ടി എന്നീ കാട്ടുജീവികളേയും...അതിനെ ഒന്നും കിട്ടിയില്ലങ്കില്‍ കോഴി, ആടു, നാട്ടുമുയല്‍ മുതലായ വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങളേയും വേട്ടയാടുന്നവനാണു വെള്ള....ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു മുതലിനെയാ മുള്ളനെപ്പിടിക്കാന്‍ ഓമനേട്ടത്തി വിളിച്ചുവരുത്തിയിരിക്കുന്നതു...കുളിക്കടവിലും അടുക്കളയിലും അമ്മിത്തറയിലും... എന്തിനു പറയുന്നു എവിടെയെല്ലാം ഇരിക്കാമോ അവിടെയെല്ലാം ഇരുന്നുകൊണ്ട്‌ വെള്ളയും ഓമനേട്ടത്തിയും മുള്ളന്റെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളെപ്പറ്റി ചര്‍ച്ചനടത്തി...കപ്പയും ചേനയും മാത്രമല്ല അതിര്‍ത്തിക്കല്ലുപോലും ഈ നശിച്ചമുള്ളന്‍ മാന്തിയെന്നു ഓമനേട്ടത്തി പരാതി വെള്ളയോടു പറഞ്ഞു.

അതിര്‍ത്തിക്കല്ലുമാന്തിയതു അടുത്തവീട്ടിലെ ചേട്ടനായിരിക്കുമെന്നും മുള്ളന്‍ അത്രക്കും തരംതാണ ജീവിയല്ലഎന്നും വെള്ള അനുഭവത്തിന്റെ പുറത്തു വാധിച്ചു...അന്നു അര്‍ദ്ധരാത്രിയോടെ മുള്ളനെപിടിക്കാന്‍ കുടുക്കുവയ്ക്കാനുള്ള തീരുമാനമെടുത്തു രണ്ടാളും ചര്‍ച്ച മതിയാക്കി. പിറ്റേന്നുതന്നേ പലരൂപത്തിലും പലഭാവത്തിലുമുള്ള മുള്ളങ്കുടുക്കുകള്‍ ഓമനേട്ടത്തിയുടെ വളപ്പില്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും സ്ഥാനമ്പിടിച്ചു.

ആദ്യ ദിവസംതന്നെ കുടുക്കു തന്റെ തനിക്കൊണം കാണിച്ചു...ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അരുമയായ പുസ്സി ക്യാറ്റ്‌ കുടുങ്ങി. പൂച്ചേങ്കി പൂച്ച ഐശ്വര്യമായിവന്നു കയറിയതല്ലെ തട്ടിത്തിന്നാം...എന്നു വെള്ളപറഞ്ഞപ്പോള്‍ നടുങ്ങിയതു ഞങ്ങളുടെ പഞ്ചായത്തു മൊത്തത്തിലാണു.

ദിവസങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞുവീണു കുടുക്കില്‍ മുള്ളന്‍പോയിട്ടു മുള്ളന്റെ പീലിപോലും വീണില്ല..പക്ഷേ അടുത്തുള്ള വീടുകളിലെ കോഴി ആട്‌ മുയല്‍ തുടങ്ങിയ വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങല്‍ കുടുക്കില്‍ വീഴാതെതന്നേ അപ്രത്യക്ഷരായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ശരിയായ തെളിവുകളോ അടയാളങ്ങളോ ഇല്ലാതെ നടു ഒടിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരാളെ പഴിക്കുന്നതു ശരിയല്ലല്ലോ...ഇനി വെള്ളയുടെ മറവില്‍ വേറെവല്ല കള്ളന്മാരുമാണോ ഈ നാട്ടുമൃഗവേട്ട നടത്തിയതെന്നും സംശയിക്കേണ്ടുന്ന കാര്യമാണു.

1 മാസം കടന്നുപോയി...ഓമനേട്ടത്തിക്കു വെള്ളയിലും അവന്റെ കുടുക്കിലുമുള്ള വിശ്വാസം മൊത്തമായും ചില്ലറയായും നഷ്ടപ്പെട്ടു..കൂടുതല്‍ വിശ്വാസം ഇപ്പൊള്‍ മുള്ളനോടായി. കപ്പത്തോട്ടം പട കഴിഞ്ഞ പടക്കളം പോലെ കിടക്കുന്നു... മുള്ളന്‍ എന്ന മാരണം ഒഴിഞ്ഞില്ലങ്കിലും ഈ വെള്ള എന്ന മാരണം ഒന്നു ഒഴിഞ്ഞുതന്നെങ്കില്‍ എന്നുവരെ ചിന്തിച്ചുപോയി..

പിറ്റേന്നു ഓമനേട്ടത്തിയുടെ പ്രഭാതം പൊട്ടിവിടര്‍ന്നതു പതിവു ബെഡ്‌ കൊഫീം കൊണ്ടുവരുന്ന മകളെ കാണുന്നില്ല എന്ന വാര്‍ത്തയുമായാണു. കൂട്ടത്തില്‍ വെള്ളയേയും കാണുന്നില്ല...മുള്ളനെപ്പിടിക്കാന്‍ വന്നവന്‍ പെണ്ണിനേം കൊണ്ടുപൊയോ ഭഗവാനേ...ഓമനേട്ടത്തി തലയില്‍ കൈവച്ചുനിന്നുപോയി.

ഓമനേട്ടത്തി ഓടിവാ..ഓടിവാ..നാട്ടുകാരേ..ഓടിവാ..എന്ന ആന്റപ്പന്റെ അലര്‍ച്ചകേട്ടു കപ്പത്തോട്ടത്തിലേക്കു ആളുകള്‍ ഓടിക്കൂടി...ഈശ്വരന്മാരേ രണ്ടുംകൂടി ഇനിവല്ല വെഷോമടിച്ചോ...ഇങ്ങനെ ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുവാക്കുപറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ നടത്തിത്തരില്ലായിരുന്നൊ മോളേ.... എന്നുമ്പറഞ്ഞു അലമുറയിട്ടാണു ഓമനേട്ടത്തി വളപ്പിലോട്ടു പാഞ്ഞതു.

പക്ഷേ സംഭവം അതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു...അവസാനം വെള്ളയുടെ കുടുക്കില്‍ ഒരു മുള്ളന്‍പന്നി ഏകദേശം എട്ട്‌ എട്ടരക്കിലോവരും. റബര്‍ വെട്ടാന്‍ പോയ വഴി ആന്റപ്പനാണു കണ്ടത്‌ പട്ടി കടിച്ചുവലിക്കുന്നു.വെള്ള ഈ സമയം ഇതൊന്നുമറിയാതെ ശ്രീലക്ഷ്മിയേംകൊണ്ടു പാലായനം ചെയ്യുകയായിരുന്നു...എവിടെ വേട്ടക്കുപോയാലും ഏതെങ്കിലും ഒരു മൃഗത്തെകിട്ടാതെ ഞാന്‍ മടങ്ങില്ല എന്ന അഹങ്കാരത്തോടെ...

അവസാനം ദീര്‍ഘ നിശ്വാസത്തൊടെ ഓമനേട്ടത്തി പറഞ്ഞു മുള്ളന്റെ ശല്യവും ഒഴിഞ്ഞു വെള്ളയുടെ ശല്യവും ഒഴിഞ്ഞു ...പിന്നെ ഒരു വലിയ ഭാരം തലയില്‍നിന്നും ഫ്രീയായി ഇറങ്ങിപ്പോവുകേംചെയ്തു.

Tuesday 23 January 2007

മള്‍ട്ടി തങ്കച്ചന്‍

അടിമാലിയില്‍ നിന്നും രാവിലെ പത്രക്കെട്ടുകളുമായിവന്ന ജീപ്പ്കാരാണു അച്ചടിക്കാത്ത ആ ചൂടുള്ള വാര്‍ത്ത ഞങ്ങലുടെ കവലയില്‍ പ്രചരിപ്പിച്ചത്‌... മള്‍ട്ടി തങ്കച്ചന്‍ അവശനിലയില്‍ ആശുപത്രിയില്‍ അഡ്മിറ്റായിരിക്കുന്നു. കേട്ടവരെല്ലം താടിക്കുകൈയും കൊടുത്തു ഒരു നില്‍പ്പായിരുന്നു...ഇന്നലെ വൈകിട്ടുംകൂടി ഇതിലെ പയറുപോലെ നടന്നതല്ലെ..ഇത്രയൊക്കെയേയുള്ളു മനുഷ്യന്റെ കാര്യം!!!

വീട്ടിലെ പശുവിന്റെ പാലെല്ലാം കറന്നെടുത്‌ നാട്ടുകാര്‍ക്കു ചായ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കാനായി ചായക്കടക്കാരന്‍ പാച്ചുനായരെ ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ടു ഞാന്‍ അതേ നായരോടുതന്നെ ഒരു കട്ടന്‍ ചായ വങ്ങി സ്വിപ്പുചെയ്തു നില്‍ക്കുമ്പൊളാണു ഈ ഹോട്ട്ന്യൂസ്‌ കവലയില്‍ ഡിലേമ വിതച്ചതു.

ഊഹാപോഹങ്ങള്‍ കവലയില്‍ പ്രചരിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോളെക്കും മുട്ടത്തോട്ടില്‍ ആന്റപ്പന്‍ കവലയില്‍ ലാന്റുചെയ്തു. തങ്കച്ചനു മള്‍ട്ടി എന്നപേരുകൊടുത്തു ആധരിച്ചതു ഈ ആന്റപ്പനാണു...ഈ പേരു കൊടുക്കനുള്ള കാരണമായി ആന്റപ്പന്‍ പറഞ്ഞതു ഒന്നിലതികം മേഘലകളില്‍ കഴിവു തെളിയിച്ചവനാണു തങ്കച്ചന്‍ എന്നതാണു...നന്നായി കള്ളുകുടിക്കും, ബീഡി വലിക്കും, റമ്മി കളിക്കും...ഒഴിവുസമയങ്ങളില്‍ പണിക്കുപോകും... കവല മൂപ്പമ്മാരുടെ ഇടയില്‍ വേണ്ട ഈ അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങളുടെ ഒരു പെര്‍ഫെക്ട്‌ ബ്ലെണ്ടായിരുന്നു മള്‍ട്ടി തങ്കച്ചന്‍

ഇനി ആന്റപ്പന്‍ പറയട്ടെ ബാക്കികാര്യങ്ങള്‍..അവനല്ലെ മള്‍ട്ടിയുടെ അടുത്ത സുഹ്രുത്തും മനസാക്ഷി സൂഷിപ്പുകാരനും..തന്നെയുമല്ല ഇന്നലെ രണ്ടാളുംകൂടിയല്ലെ ചീട്ടുകളിയുംകഴിഞ്ഞു 3 കിലോമീറ്റര്‍ അകലേയുള്ള കല്ലാറുകുട്ടി ഷാപ്പില്‍ നല്ല അന്തിക്കള്ളുകുടിക്കാന്‍പോയതു.മുള്‍ട്ടി ലാസ്റ്റുബസ്സ്‌ മിസ്സുചെയ്തകലിപ്പില്‍ പോയവഴിക്കെല്ലാം ബെസ്സുടമ, ഡ്രൈവര്‍, കണ്ടക്ടര്‍, കിളി പിന്നെ ആ ട്രിപ്പില്‍ യാത്ര ചെയ്ത പാവം യാത്രക്കാര്‍ എന്നിവരെയെല്ലാം യാതൊരുവിധ പക്ഷഭേതവും കാട്ടാതെ ധാരാളം തെറികള്‍ വിളിക്കുകയുണ്ടായി.

ഷാപ്പില്‍ ചെന്നു രണ്ടാളും അത്യാവശ്യം നന്നായി കള്ളടിക്കയും കപ്പയും കല്ലാറുകൂട്ടിയാറ്റില്‍ നിന്നും ഫ്രെഷായിപ്പിടിച്ച മീന്‍ പുളിയിട്ടുപറ്റിച്ചതും ഒക്കെ കഴിച്ചു...ഇതെല്ലാം പതിവു കാര്യങ്ങല്‍തന്നെ.പക്ഷേ ഏതോ ഒരു ഷാപ്പുമേറ്റിന്റെ ബെര്‍ത്തുഡേയ്‌ പ്രമാണിച്ചു വിതരണം ചെയ്ത കഞ്ചാവു ഫില്‍ ചെയ്ത ഒരു പ്രെത്യേകതരം സമോസ കഴിച്ചു...കഴിച്ചുതീരുന്നതിനുമുമ്പേ താന്‍ പറന്നുപോകുന്നതായി ആന്റപ്പനു തോന്നി...പറന്നുപോയി പുഴയില്‍ വീണാലോ എന്നു പേടിച്ചു വഴിയരുകില്‍ കിടന്ന ഒരു വലിയ കല്ലെടുത്തു കൈയ്യില്‍ താങ്ങിപ്പിടിച്ചാണു അവന്‍ നടന്നതു.

ആ രണ്ടു ഇണക്കിളികള്‍ ഒഴുകിയും പറന്നുമായി പാതിരാത്രിയോടെ കവലയില്‍ തിരിച്ചെത്തി...പൊതുമരാമത്തു വകുപ്പിന്റെ ടാറിട്ട സ്റ്റയിലന്‍ വഴിയുടെ അരികിലുള്ള സ്വന്തം വീട്ടിലോട്ടു മള്‍ട്ടിയും പഞ്ചായത്തിന്റെ വക വെറും കല്ലുവിരിച്ച പ്രാകൃതമായ വഴിയിലൂടെ ആന്റപ്പന്‍ തന്റെയും വീട്ടിലോട്ടു ഗുഡ്‌ നൈറ്റു പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു.

പിന്നെയുള്ള വിവരങ്ങല്‍ ആന്റപ്പനും അറിയില്ല പണ്ടിനാലെ വിവരം കുറഞ്ഞ കൂട്ടത്തിലുമാണവന്‍.

ഇനിയെന്തുവേണം എന്ന ചോദ്യത്തിനു എപ്പൊളും മറുപടി ഇടക്കാട്ടു അവറാന്‍ തന്നെ...കവല മൂപ്പമ്മാരുടെ ഇടയിലെ മൂപ്പന്‍ ആരന്നുചോതിച്ചാല്‍ ഒരു ഉത്തരം മാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ക്കൊള്ളു...ഇടക്കാട്ടു അവറാന്‍...

കോട്ടക്കകത്തു ഷാജിയുടെ 10 എന്ന ഭാഗ്യനംബറുള്ള കമാന്റര്‍ ജീപ്പില്‍ കവലയിലെ മൂപ്പന്മാര്‍ അവറാച്ചന്‍ ചേട്ടന്റെ നേതൃത്തത്തില്‍ ഒരു 10-12 പേരു ഇരുന്നും, ഞങ്ങള്‍ 3-4 എര്‍ത്തുകള്‍ തൂങ്ങിനിന്നും മള്‍ട്ടി കിടക്കുന്ന അടിമാലി മോര്‍ണിംഗ്‌ സ്റ്റാര്‍ എന്ന ആശുപത്രിയില്‍ കുരേ ഓറഞ്ചും മുന്തിരിയും ഒക്കെയായി എത്തി.ഓ...ആ കിടപ്പുകണ്ടാല്‍ ആരും സഹിക്കില്ല...നിറയേ തെറ്റുകള്‍ എഴുതിയ കുട്ടിയുടെ പരീക്ഷപേപ്പറില്‍ മനസാക്ഷി ഇല്ലത്ത അദ്യാപകന്‍ ചുവപ്പുമഷിക്കു വെരകിയതുപോലെ ആയിരുന്നു മള്‍ട്ടിയുടെ ദേഹം...നിറയേ വെട്ടും തിരുത്തുമായി കിടക്കുന്നു.

വളരെ അവശനാണെങ്കിലും മുള്‍ട്ടി ഇത്രയും തന്റെ നാട്ടുകാരോടു പറഞ്ഞു...രാത്രി ആന്റപ്പനോടു യാത്രയുമ്പറഞ്ഞു വീട്ടിലോട്ടുചെന്നു കട്ടിലില്‍ കയറി കിടന്നതുമാത്രമേ ഓര്‍മ്മയുള്ളു...പിന്നെ കണ്ണുതുരക്കുംബോള്‍ ദേ..ഇവിടെകിടക്കുന്നു...പോലീസില്‍ പരാതി കൊടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്‌ എല്ലാവരുംകൂടിയാണു...അതിനും രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം കൂടുതലുള്ള അവറാന്‍ ചേട്ടന്‍ തന്നെ മുബില്‍ നിന്നു. പോലീസ്‌ എന്നു കേട്ടപ്പൊള്‍ ഞാനും ആന്റപ്പനും വേറെ അപ്രെസക്തരായ ചിലരും എന്തൊ ചില അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങല്‍ ചെയ്യാനെന്ന ഭാവേന അവിടെ നിന്നും വലിഞ്ഞു ശരീരം രെക്ഷിച്ചു.

തിരിച്ചുപോന്ന വഴിയില്‍ ആന്റപ്പന്റെ അപാര ബുദ്ധിയുള്ള തലയില്‍ മിന്നല്‍ പിണര്‍ പോലെ ഒരോര്‍മ്മ തെളിഞ്ഞു...മള്‍ട്ടിയുടെ വീടു വഴിയുടെ വലതുവശത്തായി കുത്തുകല്ലുകള്‍ ഇറങ്ങിപോകുബോള്‍ കാണുന്നതല്ലേ...പിന്നെ..പിന്നെ ഇന്നലെ അവന്‍ എന്തിനാ വഴിയുടെ ഇടതുവശത്തുള്ള മേരിച്ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലോട്ടു കയറിപ്പോയതു...

കേസുകൊടുക്കല്ലേ...ചിലപ്പോള്‍ വാതി പ്രതിയാകും എന്നുവിളിച്ചുപറയാന്‍ അവറാന്‍ ചേട്ട്ന്റെ മൊബെയില്‍ ഫോണ്‍ നംബര്‍ തിരയുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു പാവം മള്‍ട്ടി...ഒന്നും അവന്റെ കുറ്റമല്ല...ഒക്കെ ആ കഞ്ചാവുഫില്‍ ചെയ്ത സമോസ പറ്റിച്ച പണിയാ...